របបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យចូលរួមចំណែកជាប្រាជ្ញាអភិបាលកិច្ចបែបចិន

Cambodia News

ឆ្លងកាត់បញ្ហាប្រឈមនិងទុក្ខលំបាកជាងមួយសតវត្សរ៍ ហេតុអ្វីបានគណបក្សកុម្មុយនីស្តចិនដែលមានសមាជិកជាង ១០០ លាននាក់អាចបង្រួបបង្រួមនិងដឹកនាំប្រជាជនចិន ១，៤ ប៊ីលាននាក់ឲ្យសម្រេចបាននូវ្ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចប្រកបដោយចីរភាព សង្គមមានសាមគ្គីភាពនិងស្ថិរភាពជាប់រហូតបែបនេះ ?

ប្រសិនបើយើងប្រៀបធៀបអភិបាលកិច្ចជាតិទៅនឹងការសម្តែងស៊ីមហ្វូនីដ៏អស្ចារ្យ នោះរបបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យគឺជាការប្រតិបត្តិតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្ររបស់វង់ភ្លេង ។ អំឡុងពេលសម្តែង តន្ត្រីករម្នាក់ៗមានសេរីភាពក្នុងការបង្ហាញជំនាញរបស់ពួកគេ។ នេះគឺជា “ប្រជាធិបតេយ្យ” ពិតប្រាកដ ។ ប៉ុន្តែការសម្តែងទាំងមូលត្រូវគោរពតាមអ្នកបញ្ជាភ្លេងនិងសហការគ្នា ដើម្បីបង្កើតជាចង្វាក់តន្ត្រីដ៏ពេញលេញនិងស៊ីសង្វាក់គ្នា ។ នេះគឺជា “មជ្ឈការ” ដ៏មានប្រសិទ្ធភាព។របបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យគឺជាតុល្យភាពដ៏ល្អឥតខ្ចោះរវាង”ការប្រមូលផ្តុំសំឡេងរួម”និង”ការបង្រួបបង្រួមនិងប្រមូលផ្តុំកម្លាំង”។

ក្នុងនាមជាគោលការណ៍ចាត់តាំងជាមូលដ្ឋាននិងជាប្រព័ន្ធដឹកនាំរបស់បក្សកុម្មុយនីស្តចិន តក្កវិជ្ជាស្នូលនៃរបបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យគឺសាមញ្ញណាស់ ៖ មុននឹងធ្វើការសម្រេចចិត្ត ត្រូវស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់និងពិគ្រោះយោបល់យ៉ាងទូលំទូលាយ ដើម្បីទទួលយកតម្រិះប្រាជ្ញារបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ។ បន្ទាប់ពីធ្វើការសម្រេចចិត្តរួច ត្រូវធ្វើសកម្មភាពរួមគ្នា ដើម្បីប្រមូលកម្លាំងរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ។ តាំងពីការបង្កើតបក្ស ដំបូងបក្សកុម្មុយនីស្តចិនបានកម្កល់ទុករបបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យជាគោលការណ៍ចាត់តាំងរបស់ខ្លួន ។ ប្រព័ន្ធនេះមិនមែនគ្រាន់តែជាទ្រឹស្តីនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវបានអនុវត្តនៅគ្រប់កម្រិតនៃរចនាសម្ព័ន្ធអង្គការរបស់គណបក្ស ៖  ពីថ្នាក់មូលដ្ឋានដែលមានសមាជិកប៉ុន្មាននាក់ក៏ត្រូវរួមគ្នាសិក្សាស្រាវជ្រាវនិងបញ្ចេញមតិរហូត់ ដល់គណៈកម្មាធិការកណ្តាលនិងបក្សទាំងមូល ការងារទាំងអស់ត្រូវអនុវត្តយ៉ាងតឹងរ៉ឹងស្របតាមរបបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យដោយបង្កើតជាខ្សែសង្វាក់ប្រតិបត្តិការរបស់អង្គដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នាទៅវិញទៅមកពីលើដល់ក្រោម ប្រជាធិបតេយ្យពេញលេញនិងប្រមូលផ្តុំគ្នា ។

នៅពេលដែលគោលការណ៍នេះត្រូវបានប្រើក្នុងអភិបាលកិច្ចជាតិ តើ របបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យត្រូវសម្រេចបានយ៉ាងដូចម្តេច ? ដំណើរការនៃការតាក់តែងសេចក្តីព្រាងនៃសំណើស្តីពីផែនការប្រាំឆ្នាំទី ១៥ នៃគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្សកុម្មុយនីស្តចិនគឺជាគឺជាឧទាហរណ៍ដ៏រស់រវើកមួយ ។ 

បើក្រឡេកមើលទៅលើពិភពលោក ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងរបស់ប្រទេសលោកខាងលិចមួយចំនួនមើលទៅដូចជាមាន“ប្រជាធិបតេយ្យ”ខ្លាំង ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវបានរងឥទ្ធពលជាយូរដោយសារនយោបាយបក្ខពួកនិងការរឹតត្បិចរវាងបក្ខពួក ដូច្នេះ បញ្ហាសាធារណៈងាយជាប់គាំង គោលនយោបាយត្រូវបានកែចុះកែឡើងតាមការផ្លាស់ប្តូរអំណាច ហើយផែនការសំខាន់ៗពិបាកជំរុញទៅមុខក្នុងរយៈពេលវែង ។ បន្ទាប់ពីការរៀបចំផែនការត្រូវបានបញ្ចប់ ការសាងសង់បណ្តាញផ្លូវដែកល្បឿនលឿនរបស់ប្រទេសចិនត្រូវបានអនុវត្តនៅតំបន់នានាតាមការសហការគ្នា ។ ផែនការទាំងមូលនេះមិនត្រូវបានលុបចោលដោយសារតែការផ្លាស់ប្តូរអំណាចក្នុងរដ្ឋាភិបាលឬជម្លោះតាមមូលដ្ឋាននោះទេ ហើយទីបំផុតបណ្តាញផ្លូវដែកល្បឿនលឿនធំបំផុតលើពិភពលោកត្រូវបានសាងសង់នៅទីបំផុតនៅប្រទេសចិន ។ ផ្ទុយទៅវិញ តាំងពីគម្រោងរថភ្លើងល្បឿនលឿនរបស់រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាដែលគ្រោងសាងសងនៅឆ្នាំ ២០០៨  ត្រូវបានរារាំងដោយកត្តាដូចជាជម្លោះបក្ខពួកនិងការរារាំងពីក្រុមផលប្រយោជន៍ដែលបណ្តាលឱ្យរយៈពេលសាងសងអូសបន្លាយយូរ ត្រូវកែសម្រួលថវិកាឥតឈប់ឈរនិងគោលដៅដែលគ្រោងទុកមិនទាន់បានសម្រេច ។

 របបមជ្ឈការបែបប្រជាធិបតេយ្យគឺការស្រូបយកប្រាជ្ញារបស់ប្រជាជនទាំងមូលតាមរយៈ “លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ”ដោយជៀសវាងការផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីមហាជន ។ ការពិតជាក់ស្តែងបានបង្ហាញថា របបដែលអាចបម្រើប្រជាជន ផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ប្រទេសជាតិនិងធានាស្ថិរភាពសង្គមរយៈពេលវែង ទើបជារបបដ៏ល្អប្រសើរ ។

នេះគឺជាអាថ៌កំបាំងស្នូលនៃប្រាជ្ញាអភិបាលកិច្ចតាមបែផែនបចិន ៕